وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
حافظیه از مهمترین جاذبه‌های گردشگری شیراز است که حتی در بعضی از سال‌ها بیشترین آمار بازدیدکنندگان را به خود اختصاص داده است تمامی مسافران و گردشگران داخلی و خارجی در سفر به شیراز حتما از آرامگاه حافظ بازدید می‌کنند.بازدید از حافظیه و لذت بردن از فضای مصفای آرامگاه این شاعر و ادیب بزرگ جهانی در اولویت قرار دارد.
معمار فرانسوی به نام آندره گدار است، گدار از شرق شناسان بزرگ است که علاقه خاصی به فرهنگ و هنر ایران دارد. گدار 32 سال در ایران اقامت داشت و خدمت زیادی به فرهنگ و هنر این مملکت کرد. علاقه به ایران و معماری شرق باعث شد این باستان شناس در سال 1928به استخدام دولت ایران دربیاید و در ساختمان موزه ایران باستان و موزه دانشگاه تهران، مشغول به فعالیت شود.
او در دوره‌ای که مدیریت اداره باستان‌شناسی ایران را بر عهده داشت، موفق شد آثار تاریخی بسیاری را از مناطق مختلف جمع‌آوری و ترمیم و فهرستی از آثار ملی ایرانی را تنظیم کند. سه تپه تاریخی سلیمان تپه، زیرز و مازیر از نخستین آثار ملی ایران بودند که توسط این معمار فرانسوی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیدند.
مقبره حافظ در زمان حکومت شاه‌عباس صفوی مرمت شد و بار دیگر در دوره افشاریه توسط نادرشاه افشار مرمت شد. در دوره زندیه، کریمخان زند سبک معماری مقبره را به‌کل تغییر داد و بارگاهی به سبک بناهای خود ساخت و بر تربت حافظ سنگی از مرمر گذاشت. بعد از کریمخان زند در سال 1235هجری شمسی، «ابوالفتح میرزا مؤید الدوله» حکمران فارس، حافظیه را بار دیگر مرمت کرد و در سال 1257هجری شمسی فرهاد میرزا معتمدالدوله فرمانروای فارس در اطراف مقبره حافظ، کوشکی چوبی ساخت. در سال 1278هجری شمسی اردشیر بار دیگر بارگاه را مرمت کرد و بر فراز آن کوشکی دیگر بنا کرد، اما سید علی‌اکبر فال اسیری به دلیل زرتشتی بودن اردشیر، بنای مرمت‌شده را ویران کرد.
آرامگاه حافظ در مقابل یکی از شلوغ‌ترین و پررفت‌وآمد ترین خیابان‌های شیراز قرار گرفته و نمای آرامگاه از خیابان مذکور قابل مشاهده نیست. این خیابان نماد اسارت در جهان صنعتی و مدرن است؛ اگرچه نمی‌توان از طریق آن، آرامگاه حافظ را که نماد افکار و اندیشه‌های عرفانی اوست را تماشا کرد.
در ایده های طراحی این باغ آرامگاه بخش جنوبی حافظیه نمادی از دنیای مادی ما انسان‌ها است. هر چه به آرامگاه نزدیک‌تر شویم از بندهای نفسانی و هوا و هوس آزاد شویم و با بالا رفتن از ایوان به معراج الهی رسیم.
کوشک فلزی در اواخر دوره قاجاریه
بخش شمالی آرامگاه نماد ملکوت است. این بخش 8 درب ورودی و خروجی دارد و آرامگاه هم 8 ستون سنگی دارد که از دوره مظفریان تا امروز دست‌نخورده باقی‌مانده است. عدد 8 درواقع نماد قرن هشتم است که حافظ در آن قرن زندگی می‌کرده است، و می‌توان این 8 را نمادی از 8 درب بهشت هم دانست.
سال 1220 شمسی، بنای ساخته شده توسط کریمخان هنوز پابرجا بود نمای بیرونی گنبد نمادی است از آسمان، این نما شبیه به کلاه درویشان، ترک است. رنگ‌های استفاده‌شده در داخل گنبد عبارت است از آبی فیروزه‌ای، سرخ ارغوانی، سیاه‌وسفید و قهوه‌ای سوخته
سنگ مزار حافظ در ارتفاع یک متری از سطح زمین قرار دارد و به‌وسیله 5 ردیف پلکان مدور احاطه شده است. بر فراز این بارگاه، گنبدی مسی به شکل کلاه دراویش بر روی 8 ستون قرار دارد که ارتفاع آن به 10 متر می‌رسد، داخل و بیرون بنا با کاشی هفت رنگ معرق تزئین شده است.
پدر حافظ یک تاجر ثروتمند بود که درگذشت و او و مادرش را در فقر رها کرد. بنابراین ، او باید سخت کار میکرد و مدتی را در یک نانوایی صرف کرد. با این حال ، او در یادگیری ادبیات گام برداشت و به زودی مهارت خود را در سرودن اشعار فارسی اثبات کرد. بسیاری به اشعار وی جذب می شدند و از آن زمان او استاد غزل های فارسی به شمار می رود و هیچ کس نتوانسته است چنین آثار ادبی را خلق کند.
علی رغم همه محدودیت های هولناک وقتی کسی نتوانست از قوانین اقتدار سرباز کند ، حافظ از اندیشه خود استفاده کرد و عقاید خود را به زبان شعر به مردم عرضه کرد بدون اینکه قربانی عمل جسورانه خود شود. این کیفیت در فارسی "رندی" نامیده می شود. وی در آثار خود به چندین مفهوم از زندگی انسان اشاره کرده است ، اما یک مفهوم همیشه در آثار او - عشق - به طور مداوم حضور داشته است.
شهرت حافظ فراتر از مرزهای ایران فراتر رفت و در هند پیروان بسیاری یافت. گوته ، شاعر آلمانی بعداً از او الهام شد. وقتی حافظ درگذشت ، او در قبرستان شیراز به خاک سپرده شد. آن منطقه گورستان شهر بوده است. به همین دلیل حتی امروز مقبره های زیادی در آن منطقه وجود دارد و مقبره های خانوادگی در مجاورت مقبره حافظ دیده می شود.
معماری مقبره حافظ
Colonnade Portico باغ را به دو قسمت بین ورودی و خود مقبره تقسیم می کند در زمان کریمخان زند ، مقبره ای برای احترام حافظ در محل دفن وی با هشت ستون پشتیبان سقف ساخته شده از مس ساخته شده است. سقف مقبره حافظ با آثار معرق تزئین شده است که در رنگ های پر جنب و جوش می درخشد. این سازه در یک باغ با مقبره های خانوادگی از یک طرف و دیواری تزئین شده توسط طاق ها از طرف دیگر واقع شده است. تعداد زیادی گل کاشته شده و همیشه توسط سازمان مسئول حفظ باغ نگهداری می شود.
در زمان رضا شاه با شروع سال 1925 ، دوباره طراحی مجدد مقبره صورت گرفت. آندره گدار ، معمار فرانسوی وظیفه گسترش و جایگزینی باغ را برای زیبایی هرچه بیشتر به عهده گرفت. از آنجا که بازدید کنندگان زیادی از داخل و خارج از کشور هر روز به این مقبره می روند ، سرعت بیشتری لازم بود. بنابراین باغهای مجاور اخیراً از طریق درهای جدید به هم متصل شده اند تا فضای بیشتری برای مردم فراهم شود.
برای ایرانیان بازدید از مقبره حافظ مانند رفتن به مقبره یک خویشاوند است و البته احساسات بیشتر از احترام است. برخی گلاب را برای شستن سنگ قبرها می آورند و بعضی از گلها روی قبر می چینند و سپس با قرائت یک سوره قرآن ، سنگ قبر سنگی را با چند انگشت لمس می کنند تا تقاضای برکت روح او را داشته باشند.
عده ای از حافظ درخواست می كنند كه از طریق اشعار خود با آنها صحبت كند و از وضعیت زندگی آنها بگوید یا از طریق كلمات موجود در اشعار خود به آنها توصیه های عاقلانه ای ارائه دهد.
سپس ، آنها چشم خود را باز می کنند و کتاب را در هر صفحه ای که به طور تصادفی باز می کنند و با اشتیاق به خواندن آن می پردازند.
مفاهیم و مباحث ذکر شده در دیوان حافظ ، آثاری کامل از او ، آنقدر وابسته به زندگی است و بسیار جذاب است که فرد به راحتی به آنها متصل می شود ، گویی شاعر در این زمان زندگی می کند و سخنان خردمندانه خود را به صورت دوستانه به ما پیشنهاد می دهد. زندگی ما را غنی می سازد. به همین دلیل انسان او را دوست دارد و روزانه اشعار او را می خواند.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ آیا میدانستید
مطلب مرتبط
سواحل زیبای دریاچه کومو- ایتالیا
