تیامین یا ویتامین B1، یک ویتامین حیاتی است که به بدن ما کمک میکند تا کربوهیدراتها، پروتئینها و چربیها را برای تأمین انرژی پردازش کند. تیامین همچنین برای عملکرد طبیعی عصب و قلب ضروری است.
بسیاری از مردم رژیم غذایی غربی تصفیه شدهای را مصرف میکنند که سرشار از قند، کربوهیدراتهای فرآوری شده، کافئین و گاهی اوقات الکل است. در نتیجه، ممکن است دچار کمبود تیامین شوند.
علائم کمبود B1 ممکن است مبهم باشد و میتواند علائم سایر بیماریها مانند دیابت و نارسایی احتقانی قلب را تقلید کند. بنابراین چگونه متوجه میشوید که علائم کمبود B1 را تجربه میکنید و چگونه میتوانید مصرف تیامین خود را افزایش دهید؟
اگر تا به حال نام آن را نشنیدهاید، تیامین یکی از هشت ویتامین B است که به تولید انرژی کمک میکند. این ویتامین ضروری است زیرا بدن شما نمیتواند آن را به تنهایی تولید کند. تیامین برای ساخت آدنوزین تری فسفات (ATP) مورد نیاز است، که تمام سلولهای بدن شما از آن برای ذخیره انرژی استفاده میکنند.
کاهش خطر نارسایی قلبی
حمایت از سیستم عصبی سالم
جلوگیری از آب مروارید
مدیریت دیابت
بهبود حافظه و تمرکز
تقویت سیستم ایمنی بدن
نیاز به تیامین بر حسب میلیگرم اندازهگیری میشود و به سن، جنس و بارداری یا شیردهی شما بستگی دارد. میزان توصیه شده روزانه (RDA) برای تیامین متفاوت است.
برای اکثر بزرگسالان، معمولاً ۱ تا ۲ میلیگرم تیامین در روز توصیه میشود:
برای مردان ۱۴ سال به بالا، ۱.۲ میلیگرم مقدار توصیه شده تیامین است.
برای زنان بالای ۱۸ سال، ۱.۱ میلیگرم مقدار توصیه شده تیامین است.
شما میتوانید هدف خود را برآورده کردن RDA قرار دهید، با این حال، مصرف بیشتر هیچ عارضه جانبی ندارد. تیامین، مانند تمام ویتامینهای گروه B، محلول در آب است. بنابراین، بدن شما هرگونه اضافی را از طریق ادرار دفع میکند.
بهترین راه برای اطمینان از اینکه دچار کمبود ویتامین B1 نمیشوید، داشتن یک رژیم غذایی متعادل است. برخی از غذاهای غنی از تیامین عبارتند از:
لوبیا سیاه
ذرت
ماهی (ماهی سالمون)
غلات صبحانه غنی شده
عدس
جگر
آجیل و دانهها، مانند تخمه آفتابگردان یا آجیل ماکادمیا
غذاهای دریایی (صدف)
نان و ماکارونی سبوسدار
علائم کمبود ویتامین B1 اغلب به راحتی قابل چشمپوشی هستند و گاهی اوقات ممکن است علائم سایر بیماریها را تقلید کنند.
تاری دید
گیجی
هذیان
خستگی
تحریکپذیری
از دست دادن اشتها
تهوع و استفراغ
مشکلات حافظه کوتاه مدت
احساس سوزن سوزن شدن و سوزش در بازوها و پاها
سطح بسیار پایین تیامین ممکن است منجر به بری بری شود، وضعیتی که میتواند هم سیستم قلبی عروقی و هم سیستم عصبی مرکزی شما را تحت تأثیر قرار دهد.
اگر هر یک از این علائم را تجربه میکنید، مهم است که به پزشک خود اطلاع دهید. کمبود ویتامین B1 معمولاً با معاینه فیزیکی تشخیص داده میشود. پزشک شما به دنبال علائم و هرگونه مشکلی مانند تغییرات رفتاری یا حرکتی خواهد بود. پزشک شما همچنین ممکن است آزمایشهای آزمایشگاهی را برای تأیید انجام دهد، به ویژه آزمایش خون برای اندازهگیری فعالیت آنزیمهایی که به تیامین نیاز دارند.
احتمال ابتلا به کمبود ویتامین B1 در کشورهایی که مردم به طور منظم به غذاهای غنی از تیامین دسترسی دارند، نسبتاً کم است. با این حال، برخی افراد ممکن است به دلیل عوامل خطر خاص، در معرض خطر بیشتری باشند.
برخی از رایجترین عوامل خطر عبارتند از:
سن بالا
اختلال مصرف الکل
بیاشتهایی عصبی، رژیم غذایی نامناسب یا سوءتغذیه
سطح قند خون بالا به طور مزمن
شرایطی که نیاز شما به تیامین را افزایش میدهد، مانند پرکاری تیروئید
شرایطی که مانع از جذب تیامین توسط بدن شما میشود، مانند سندرم روده تحریکپذیر (IBS)، کولیت اولسراتیو و بیماری کرون
بریبری مادرزادی، وضعیتی که در آن شما بدون توانایی جذب تیامین متولد میشوید
نوشیدن قهوه یا چای روزانه
دیالیز برای بیماری مزمن کلیه
بیماری کبد
چاقی
جراحی بای پس معده قبلی یا برداشتن ژژنوم (قسمت میانی روده کوچک شما)
سطح قند خون بالا به طور مزمن
مصرف داروهای خاص، مانند فوروزماید یا سایر داروهای ادرارآور، از جمله فلوروکینولون یا متفورمین
مادران باردار و شیرده نیز ممکن است به دلیل افزایش نیاز به ... در معرض خطر بیشتری برای کمبود تیامین باشند. ماده مغذی.
راه اصلی برای جلوگیری (و درمان) کمبود تیامین، رساندن مقدار بیشتری از آن به بدن است، چه با خوردن غذاهای غنی از تیامین بیشتر و چه با مصرف مکملها. این تغییرات غذایی، همراه با مکملها، میتوانند به شما کمک کنند تا سطح تیامین خود را با خیال راحت و مؤثر افزایش دهید.
برخی از راههای عملی برای شروع عبارتند از:
غذاهای غنی از تیامین را به رژیم غذایی خود اضافه کنید.
غلات و نان غنی شده را انتخاب کنید.
از آردهای تصفیه شده خودداری کنید و به جای آن غلات کامل را انتخاب کنید.
اگر تغییرات غذایی کافی نبود، پزشک شما ممکن است مکمل ویتامین B1 را توصیه کند.
مصرف الکل و مصرف بیش از حد کافئین را محدود کنید.
مصرف قندهای افزوده مانند بستنی، آب نبات، کیک و پای را محدود کنید. از آنجایی که تیامین برای متابولیسم گلوکز مورد نیاز است، مصرف زیاد قند میتواند این ماده مغذی را از بین ببرد.
غذاهای غنی از ویتامین C مانند مرکبات، توت فرنگی، گوجه فرنگی، فلفل دلمهای قرمز و سبز، کلم بروکلی، کلم پیچ، اسفناج و کلم بروکسل را به رژیم غذایی خود اضافه کنید. ویتامین C باعث کاهش pH روده شما میشود که جذب تیامین را افزایش میدهد.
یک رویکرد یکسان برای مقابله با کمبود تیامین وجود ندارد، به همین دلیل همکاری با یک متخصص مراقبتهای بهداشتی بسیار مهم است.
در مورد علائم کمبود ویتامین B1 سوالی دارید؟ برای کسب اطلاعات بیشتر با یک متخصص تغذیه تماس بگیرید.
وبلاگ آیا میدانستید
